Stille ondervoeding of borstvoedingsdip?

Mia is zo anders als baby dan Tess was, niet in negatieve zin hoor, het is gewoon écht niet te vergelijken!

Eén ding komt echter wel overeen; de hoeveelheid voeding is zo onzeker makend! Zowel bij Tess als bij Mia merk ik dat voedingen wel een puntje van aandacht zijn. Alleen dan bij allebei op een geheel andere manier. Waar Tess een hongerige baby was, is Mia het compleet tegenovergestelde…

Terugblik naar hongerige Tess als baby
Tess was een echte hongerige baby. Ze kon niet genoeg krijgen van melk, de flessen konden niet groot genoeg zijn en de forte voeding was niet vullend genoeg.

Ik heb na mijn verlof eerst nog een maand of anderhalve maand borstvoeding gegeven aangevuld met twee flessen kunstvoeding, zodat ik op het werk niet hoefde te kolven. Dit liep langzaam terug waarna ik met zes maanden besloot helemaal met borstvoeding te stoppen. Toen gaf ik alleen nog maar een ‘troostvoeding’ in de avond. Het was prima voor mij om af te sluiten, maar vooral ook omdat het gewoon niet meer voldoende was.

Had Tess de fles leeg dan was ze erg verdrietig. Je merkte dat ze het er niet mee eens was dat ze moest wachten op de volgende voeding, die altijd nog wat gerekt werd, of nou ja dat probeerden we… Als het aan haar lag wilde ze iedere twee uren overdag wel de fles. Gelukkig was ze alleen overdag zo ontevreden en sliep ze ’s nachts wel lekker door.

Ook al kreeg madam de grootste hoeveelheid forte voeding in de fles, ze leek alsnog te weinig te krijgen waardoor we – in overleg met het consultatiebureau – ook heel vroeg al zijn begonnen met vaste voeding.

Chubby beentjes met 2 maanden <3

Mia en eten
Nu met Mia is het echt het tegenovergestelde. Mia heeft het huilen niet uitgevonden en vind het allemaal wel prima. Als ze echt trek heeft laat ze het wel merken met sabbelen op haar handjes en wat onrustig bewegen. Voorheen kon je tijdens de voeding ook gewoon stoppen en dan een half uurtje later weer verder gaan. Nu laat ze wel iets meer merken dat ze eerst de voeding wil afmaken. Stop je even dan laat ze zich – gelukkig – wel horen.

De eerste weken moesten we dan ook een wekker zetten om Mia eten te geven. Tijdens een dagje uit vergat ik het en toen zat er zo 6 uren tussen twee voedingen, een beetje optimistisch voor een pasgeborene.

Slaapkopje
Mia is een echt slaapkopje, maximaal twee uren wakker na een voeding en dan lekker doorslapen tot de volgende voeding. Met maar vier voedingen op een dag slaapt ze dus minstens 16 uren, meestal komt ze wel aan de 18 uren per dag.

Heel soms slaapt ze nog langer, dan slaat ze ook een voeding over. Omdat drie voedingen op een dag tegen mijn gevoel indruist geef ik haar later in de avond een droomvoeding.

Groeit ze genoeg?
Waar ik bij Tess bang was dat ze te snel groeide, ben ik met Mia bang dat ze juist niet genoeg groeit. Met het consultatiebureau spreken we af om wat vaker te komen wegen. Mia past namelijk bij alle symptomen van stille ondervoeding. Kenmerkend hiervoor is een baby die erg ‘braaf’ of ‘lief’ is, niet huilt en veel slaapt en zichzelf dus niet of maar af en toe meldt voor een voeding.

Op dit moment krijgt ze drie voedingen borstvoeding en één flesvoeding per dag. Ondertussen is ze alweer drie maanden (ja, echt zo snel gaat het!), maar zit ze nog steeds in maatje 56.

Extra weegmoment consultatiebureau
Het laatste bezoekje aan het consultatiebureau leert ons dat dochterlief toch wel degelijk groeit. Bijna 5 kg! Ze behoort tot één van de lichtere baby’s bij deze leeftijd, maar als haar gewicht maar omhoog gaat én zolang ze nu beter aangeeft dat ze wil eten en ‘boos’ wordt als de voeding onderwijl gestopt wordt is er geen reden tot zorgen.

Op de grafiek zie je dat Mia iets achterblijft in groei, haar lijn zwakt iets af. Dit wordt ook wel borstvoedingsdip genoemd en komt regelmatig voor bij baby’s van drie of vier maanden.

Eigenlijk wel bijzonder dat zo’n klein wezentje zoveel onzekerheid met zich meebrengt… Anyway! We gaan gewoon zo door, zorgen dat ze in ieder geval vier voedingen op een dag binnenkrijgt en zullen met een paar weken opnieuw wegen. Ik ben in ieder geval weer wat gerust gesteld, stille ondervoeding is voor nu even van de baan :).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *