Schermtijd struggles kleuter

Schermtijd… Een paar jaren geleden leek het zo handig om dat te introduceren om zo een rustmomentje te creëren. Madam besloot dat een middagslaapje niet meer nodig was, maar een hele dag wakker blijven was nog nét iets teveel van het goede. Laat een vermoeide peuter maar eens rust pakken!? Dat is het moment dat wij grepen naar de tablet…

En spijt is wat ik heb! Tegenwoordig vervloek ik de tablet steeds vaker en vraag ik me af waarom we daar in godsnaam mee begonnen zijn…

Hoewel we de eerste twee jaren van Tess haar leven er zorg voor droegen dat ze geen moment (in ieder geval thuis niet) naar de TV of op de telefoon een filmpje keek is dat tegenwoordig haast niet meer weg te denken.

Na schooltijd is madam vaak zó moe dat ze echt dat momentje rust moet pakken. In het weekend is het voor haar paps en mams wel fijn om eventjes rustig wakker te kunnen worden. We geven haar dan even de tablet om filmpjes te kijken of spelletjes te spelen.

Schermtijdverslaving
Maar dan, na ruim een half uur, heb ik er al weer spijt van. De tijd om het bed te verlaten is aangebroken. Daarmee ook de strijd om te stoppen met kijken. Dit resulteert nogal eens in een behoorlijke driftbui met bijbehorende agressiviteit. Je kan het haast vergelijken met het afpakken van een heroïnespuit van een junk… Op dat soort momenten denk ik; nooit weer! Ze verzint maar wat anders dan die stomme filmpjes! Helaas bied ik een weekend later tóch weer de tablet aan, die 30 minuutjes extra liggen zijn mij ook heel dierbaar. Iets met vicieuze cirkel…

De hele week door vraagt Tess ook geregeld om een filmpje te kijken. Soms schuif ik haar voor de televisie, dat is namelijk vaak makkelijker zonder slag of stoot te eindigen.
Echter gaat Tess haar voorkeur uit naar de filmpjes van youtube kids. Filmpjes waar andere kinderen spelen met poppen of heerlijk aan het kleien zijn. Filmpjes waarbij speelgoed wordt uitgepakt, de zogeheten ‘unboxing’ video’s. Ik snap echt niet wat er leuk aan is om dat te kijken.
Maar dan komt weer dat moment, de schermtijd zit erop – na meermaals waarschuwen om het mezelf zo gemakkelijk mogelijk te maken – helaas is het nooit ‘nou mam, dat waren leuke filmpjes, nu ga ik lekker zelf kleien’. Het eindigt altijd in een discussie waarbij ik iedere keer ontzettend dicht in de buurt komt om de tablet gewoon weg te gooien.

Nadelen van schermen
Regelmatig zoek ik op hoeveel schermtijd nou ‘geoorloofd’ is per dag, maar er is gewoon eigenlijk geen precies getal aan te hangen. Wij houden maximaal 90 minuten per dag aan, maar dat is eerder uitzondering op de regel. Gelukkig komen we meestal op circa 30 minuten per dag.

De onderzoeken naar schermtijdverslavingen lijken mij overbodig. Iedereen die ziet hoeveel moeite een kind heeft om te stoppen met filmpjes of spelletjes op een scherm kan deze conclusie trekken. En kijk eens naar jezelf, hoe goed kan jij de mobiele telefoon eigenlijk wegleggen?
Ook steeds meer onderzoeken bewijzen dat veel schermtijd een negatief effect heeft op stressgevoeligheid, depressies en slapeloosheid op jonge leeftijd. Menselijke hersenen zijn niet bestand tegen zoveel ‘blauw’ licht en het heeft dan ook een negatieve invloed op onze concentratie.

Observeer je kind maar eens als hij/zij naar de favoriete filmpjes kijkt. De oogjes schieten over het hele scherm. Geheel afgesloten van de buitenwereld. Helemaal opgaand in de nieuwste avonturen van zijn/haar lievelingspersonage.

Andere opties rustmomentjes?
We bieden steeds vaker andere opties aan voor dochterliefs broodnodige rustmomentjes. Gelukkig hebben wij een boekenwurm (zie hier haar favoriete boeken) en vindt ze het leuk om de plaatjes van de boeken te bekijken in haar hangmatje onder de tafel. Maar lang niet altijd is het een succes om boeken aan te bieden terwijl zij graag een filmpje wil kijken.

Heeft iemand nog suggesties voor deze rustmomentjes?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *